- Oorsprong en geschiedenis van het Appenzeller Baardhoen
- Uiterlijke kenmerken van het Appenzeller Baardhoen
- Karakter en temperament van het Appenzeller Baardhoen
- Gaat het Appenzeller Baardhoen goed om met andere kippen en kinderen?
- Eierproductie per jaar van het Appenzeller Baardhoen
- Verzorging en aandachtspunten
- Bijzonderheden van het Appenzeller Baardhoen
- Is er een specifieke kippenclub of vereniging voor het Appenzeller Baardhoen?
- Appenzeller Baardhoen: zeldzaam of niet?
- Waarom kiezen voor het Appenzeller Baardhoen?
Appenzeller baardhoen
Appenzeller Baardhoen: Zwitserse landkip met volle baard
Een kip met een volle baard – en dan niet alleen bij de haan, maar ook bij de hen. Dat is precies wat het Appenzeller Baardhoen zo herkenbaar maakt. Dit Zwitserse landras werd speciaal gefokt om de barre winters in het Appenzeller berggebied te doorstaan, en doet dat tot op vandaag met verve. In dit artikel ontdek je alles over de oorsprong, kenmerken en huidige status van dit bijzondere, beschermwaardige ras.
Oorsprong en geschiedenis van het Appenzeller Baardhoen
Het Appenzeller Baardhoen is vanaf het midden van de negentiende eeuw, met name vanaf de jaren 1860, uitgefokt in het Appenzeller Vorderland - een berggebied in het oosten van Zwitserland. Het ras werd samengesteld uit verschillende lokale landhoenrassen, met als doel een kou-resistente, goed leggende kip te creëren die bestand was tegen het barre Alpenklimaat. Bij de fokkerij stond het destijds al uitgestorven Italiaanse "Polverara-hoen" model: Italiaanse hoenders werden gekruist met baard- en rozenkamdragende rassen om het huidige Appenzeller Baardhoen te creëren.
Het ras werd optimaal aangepast aan de behoeften van de Appenzeller kleine boeren. De barre klimatologische omstandigheden vroegen om een robuuste, weerbare en genoegzame kip: een volle baard beschermt het gezicht tegen kou, en op de kop zit een kleine rozenkam die minder gevoelig is voor bevriezing dan een grote, enkele kam. Vroeger moest het Appenzeller Baardhoen het grootste deel van zijn voedsel zelf op de boerderij zoeken; als onderkomen diende vaak simpelweg een stok in de koeienstal, waar het 's winters iets warmer was.
Na de Tweede Wereldoorlog deelde het ras het lot van veel landrassen: naarmate de landbouw moderniseerde en hybride kippen steeds beter gingen presteren, raakte het Appenzeller Baardhoen in de vergetelheid. In 1985 was de rebhoenhalskleurslag zeer zeldzaam geworden, waarop de laatste overgebleven fokkers een instandhoudingsfokprogramma startten – later gecoördineerd door de Zwitserse erfgoedorganisatie ProSpecieRara. De eerste jaren kampte men met flinke inteeltverschijnselen, maar deze zijn grotendeels verholpen en de populatie is tegenwoordig stabiel. In 2020 werd het Appenzeller Baardhoen door Rassegeflügel Schweiz uitgeroepen tot Zwitsers kippenras van het jaar.
Uiterlijke kenmerken van het Appenzeller Baardhoen
Het Appenzeller Baardhoen is een eerder licht gebouwde, temperamentvolle kip met een trotse, rechtopstaande houding.
- Gewicht: hen 1,6 tot 1,8 kg, haan 2,0 tot 2,3 kg
- Lichaamsvorm: bijna rechthoekig, met brede schouders en een middellange, licht aflopende rug
- Borst: bij de hen opvallend rond gewelfd
- Dijen: sterk bevederd
- Baard: zowel haan als hen dragen een krachtige, volledige baard - een unieke eigenschap die al bij eendagskuikens herkenbaar is. De ongedeelde kin- en wangbaard bedekt de kinlellen en oorschijven volledig.
- Kam: kleine rozenkam - vorstbestendig door zijn compacte vorm
- Kleurslagen: zwart, blauw en rebhoenkleurig (dit laatste is zeldzaam geworden); bij de rebhoenkleurige variant blijft de hen rebhoenkleurig, terwijl de haan met de tijd een metallisch-koperen glans ontwikkelt
Karakter en temperament van het Appenzeller Baardhoen
Het Appenzeller Baardhoen is een levendig, alert en weerbaar ras met een opvallend rustig en oplettend karakter - eigenschappen die het tot een geliefde "familiekip" maken. Ze zijn weer- en winterbestendig en kunnen probleemloos het hele jaar door naar buiten. Deze vitale kippen gaan het hele jaar door graag en intensief op zoek naar voedsel.
Gaat het Appenzeller Baardhoen goed om met andere kippen en kinderen?
Dankzij hun rustige en oplettende aard worden Appenzeller Baardhoenders vaak omschreven als een echte familiekip - goed te combineren met andere rassen en prima geschikt voor gezinnen. Hun levendige, alerte karakter maakt ze bovendien leuk om te observeren voor kinderen.
Eierproductie per jaar van het Appenzeller Baardhoen
- Aantal: bronnen variëren van ongeveer 120 tot 180 eieren per jaar, met een gemiddelde rond de 150 tot 160 - een verdienstelijke prestatie voor een robuust landras
- Gewicht: ongeveer 55 tot 60 gram per ei
- Legstart: rond de leeftijd van een half jaar
- Bijzonderheid: het ras blijft, in vergelijking met veel andere rassen, ook bij lagere temperaturen goed doorleggen
Verzorging en aandachtspunten
Het Appenzeller Baardhoen is uitzonderlijk winterhard en weerbestendig, en kan het hele jaar door buiten gehouden worden zonder speciale voorzieningen. Dankzij de baard en de kleine rozenkam is bevriezing veel minder een risico dan bij rassen met een grote, enkele kam. Verder is dit een dankbaar, genoegzaam ras dat weinig bijzondere verzorging vraagt, mits er voldoende ruimte is om te scharrelen en zelf naar voedsel te zoeken.
Bijzonderheden van het Appenzeller Baardhoen
- De baard is al bij eendagskuikens herkenbaar - een teken van hoe sterk deze eigenschap genetisch verankerd is.
- Zowel haan als hen dragen de volle baard, wat relatief uniek is binnen baardrassen (bij veel andere baardrassen is dit kenmerk minder uitgesproken bij een van beide geslachten).
- Het ras werd in 2020 uitgeroepen tot Zwitsers kippenras van het jaar.
- Er bestaat een verwant, maar duidelijk ander Appenzeller-ras: het Appenzeller Spitshoen (Spitzhaubenhuhn), te herkennen aan een smalle, naar voren hellende verenkuif in plaats van een baard. Beide rassen delen de regio van herkomst, maar zijn qua uiterlijk en ontstaansgeschiedenis apart te onderscheiden.
Is er een specifieke kippenclub of vereniging voor het Appenzeller Baardhoen?
Ja. De Züchterverein für ursprüngliches Nutzgeflügel (ZUN) beheert het officiële stamboek van het Appenzeller Baardhoen en is als nationale rasvereniging georganiseerd. Daarnaast ondersteunen Kleintiere Schweiz en de stichting ProSpecieRara het behoud en de fokkerij van dit ras.
Appenzeller Baardhoen: zeldzaam of niet?
Ja, het Appenzeller Baardhoen is een beschermwaardig en weinig verspreid ras. Het wordt tegenwoordig vrijwel uitsluitend in een beperkt aantal Zwitserse hobbyfokkerijen gehouden, voornamelijk in Duitstalig Zwitserland. Dankzij het instandhoudingsprogramma dat in 1985 startte, is de populatie inmiddels stabiel, al blijft actieve fokkerij door toegewijde liefhebbers essentieel voor het voortbestaan van het ras.
Waarom kiezen voor het Appenzeller Baardhoen?
Kies je voor het Appenzeller Baardhoen, dan kies je voor:
- Een uniek, direct herkenbaar uiterlijk dankzij de volle baard bij zowel haan als hen
- Een uitzonderlijk winterhard en weerbestendig ras, geschikt om het hele jaar buiten te houden
- Een betrouwbare eierproductie, ook bij koudere temperaturen
- Een rustig, alert karakter dat het tot een fijne familiekip maakt
- De kans om bij te dragen aan het behoud van een officieel beschermwaardig Zwitsers erfgoedras
Voor liefhebbers van bijzondere, winterharde landrassen met een rijke geschiedenis is het Appenzeller Baardhoen een verrassende en dankbare keuze.
Tags: Appenzeller Baardhoen, Appenzeller Barthuhn, Zwitsers kippenras, baardkip, winterhard kippenras, rozenkam kip, beschermwaardig ras
