egg-drop-syndrome

Egg Drop Syndrome

Het Egg Drop Syndrome is een besmettelijke virusziekte die in de jaren 70 voor het eerst werd vastgesteld bij legkippen. Vaak laten kleinere rassen minder ziekteverschijnselen zien dan grotere rassen. De klachten van het Egg Drop Syndrome kunnen circa vier tot tien weken aanhouden.


Symptomen Egg Drop Syndrome

In de meeste gevallen vertonen de dieren geen ziekteverschijnselen. Wel zijn er enkele dingen waar je op kunt letten wat kan duiden op het EDS-virus.


  • Snelle daling in het leggen van weinig tot geen eieren
  • Windeieren
  • Eieren met zwakke schaal
  • Eieren wisselen van gewicht
  • Het eiwit is veel dunner en kan troebel zijn


Besmetting en verspreiding Egg Drop Syndrome

Binnen een toom verspreidt het virus zich vooral via contact met eieren van besmette dieren. De afwijkingen aan de eieren lijken qua symptomen erg op Infectieuze Bronchitis, laag pathogene Aviaire Influenza of een calciumgebrek.


Hennen die besmet zijn met het virus leggen ook besmette broedeieren. Embryo's die besmet zijn met dit virus sterven vaak in het ei, voordat het volgroeid is. Wanneer de kuikens het wel overleven en uitkomen is de kans groot op dwerggroei.


Voorkomen en behandelen van EDS

Het voorkomen van het virus is mogelijk door een injectie-vaccin. De hennen moeten wel gevaccineerd zijn voordat ze hun eerste broedeieren leggen Ze moeten genoeg afweer opgebouwd hebben voordat het virus binnendringt. Dit vaccin is vaak in combinatie met andere infectie-vaccins te geven en geeft 100% bescherming tegen het EDS-virus.

Ondanks dat er nog relatief weinig informatie beschikbaar is over het behandelen van deze aandoening, weten we dat de eieren van kippen met EDS (Egg Drop Syndrome) gedurende een periode van vier tot zes weken het virus kunnen bevatten. Het is ook mogelijk dat de schaalklier bij deze kippen schade oploopt, maar er is een kans op herstel van de schaalklier tijdens de rui periode.